Βασική αρχή των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων είναι να συνδυάζουν το γνωστικό πεδίο των Προγραμμάτων Σπουδών με την ανάπτυξη βασικών ικανοτήτων των μαθητριών και των μαθητών με σκοπό «τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες» και την ενίσχυση των δεξιοτήτων μάθησης του 21ου αι., των δεξιοτήτων ζωής, διαμεσολάβησης, υπευθυνότητας και ενσυναίσθησης, των δεξιοτήτων στρατηγικής σκέψης, επίλυσης προβλημάτων και αναστοχασμού καθώς και των δεξιοτήτων ψηφιακής μάθησης, τεχνολογίας, της μηχανικής και της επιστήμης.

    Οι δεξιότητες αυτές πρέπει να ενισχύονται διά βίου και να δίνουν τη δυνατότητα στους πολίτες να εξελίσσονται, σε μεταβαλλόμενους χώρους εργασίας και στην κοινωνία, καθώς και να αντεπεξέρχονται στην πολυπλοκότητα και την αβεβαιότητα του σύγχρονου κόσμου.

     Εφηβεία ονομάζεται το αναπτυξιακό στάδιο κατά το οποίο αναπτύσσονται τα δευτερογενή χαρακτηριστικά του φύλου. Ο έφηβος αποκτά την ικανότητα αναπαραγωγής.
     Η εφηβεία είναι μια περίοδος που χαρακτηρίζεται με ραγδαίες αλλαγές (σωματικές, ψυχολογικές). Η εφηβεία χωρίζει το παιδί από τον ενήλικα. Μερικοί επιστήμονες θεωρούν ότι η εφηβεία αποτελεί περίοδο προπαρασκευής, ωρίμανσης για να μπορέσουν οι έφηβοι να αντιμετωπίσουν τις καινούργιες υποχρεώσεις. Η εφηβεία ξεκινά βαθμιαία στην ηλικία των δέκα με δώδεκα ετών στα κορίτσια, ενώ στα αγόρια ξεκινά στην ηλικία των δώδεκα με δεκατεσσάρων. Σε πολλές χώρες η εφηβεία ξεκίνα πιο νωρίς. Αυτό μάλλον συμβαίνει επειδή έχει βελτιωθεί κατά πολύ η διατροφη  των νέων. Είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γονείς ότι υπάρχουν διακυμάνσεις όχι μόνο στην ηλικία έναρξης της εφηβείας αλλά και στην ταχύτητα με την οποία συμβαίνουν οι μεταβολές από παιδί σε παιδί.

      Οι αλλαγές που συμβαίνουν στην εφηβεία οφείλονται σε ορμονικές αλλαγές οι οποίες ξεκινούν μερικά χρόνια πριν η εφηβεία γίνει εμφανής. Για αυτό τα παιδιά - έφηβοι μπορεί να έχουν σκαμπανεβάσματα της συμπεριφοράς της ψυχολογικής κατάστασης πολύ πριν μπουν πραγματικά στην εφηβεία.

Παρακολουθήσαμε ένα απόσπασμα από το ντοκιμαντερ: Adult under construction (2017) Από την εφηβεία στην ενηλικίωση. Ντοκιμαντέρ παραγωγής Δανίας

Στον παρακάτω σύνδεσμό μπορείτε να το παρακολουθήσετε ολόκληρο: Απο την εφηβεία στην ενηλικίωση

      Στην τάξη ολοκληρωσαμε το πρώτο φύλλο δραστηριοτήτων που αφορά την εφηβεία και πως αντιλαμβανομαστε το σώμα μας και τις αλλαγες που υφίσταται κατα τη διάρκεια αυτής. Φυλάξτε το συμπληρωμενο φύλλο δραστηριοτητων στον φάκελο σας για την αξιολόγηση σας στο τέλος του τετραμήνου. Παρατιθεται υποδειγμα του φυλλου δραστηριοτητων.

     Οι νέοι «είναι παθιασμένοι ,οξύθυμοι και παρασύρονται από τις ορμές τους, ιδιαίτερα τις σεξουαλικές..,που δεν προσπαθούν να τις συγκρατήσουν. Αλλάζουν εύκολα και είναι άστατοι στις επιθυμίες τους ,που είναι περαστικές και έντονες. Και τα λάθη τους πάντοτε δεν τα χαρακτηρίζει το μέτρο αλλά η υπερβολή. Φτάνουν πάντα στα άκρα , και στην αγάπη και στο μίσος τους . Πιστεύουν ότι είναι παντογνώστες.» είπε ο Αριστοτέλης 24 αιώνες πριν στα Ηθικά Νικομάχεια με μάλλον επικριτική διάθεση. 

      Πράγματι οι έφηβοι και οι νέοι, παθιάζονται εύκολα, είναι ορμητικοί, μερικές φορές οι συμπεριφορές τους είναι ακραίες και έχουν συναισθηματικές εξάρσεις όλων των ειδών, αλλά ταυτόχρονα αναζητούν όνειρα και ιδανικά, αξίες, στόχους και νόημα ζωής και έτσι διαμορφώνουν την δική τους ενήλικη ταυτότητα.

          Τα  Σεξουαλικώς  Μεταδιδόμενα  Νοσήματα  αποτελούν σημαντικό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία. Τα νοσήματα που μεταδίδονται κυρίως με τη σεξουαλική επαφή περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη σύφιλη, τη γονόρροια, τις  χλαμυδιακές λοιμώξεις,  τον έρπητα των γεννητικών οργάνων, τη βακτηριακή κόλπωση, τις λοιμώξεις από τριχομονάδες, τις λοιμώξεις από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων, τις ηπατίτιδες και την ιδιαίτερα σημαντική HIV λοίμωξη. Συχνά αντί του όρου Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα (ΣΜΝ) χρησιμοποιείται ο όρος  Σεξουαλικά Μεταδιδόμενες Λοιμώξεις (ΣΜΛ)  για να συμπεριλάβει και τις περιπτώσεις των ατόμων που δεν εμφανίζουν  συμπτώματα.

     Η πρόληψη της διασποράς των Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενων Νοσημάτων προϋποθέτει τροποποίηση συμπεριφοράς, αντιλήψεων, συνηθειών και  πρακτικών.  Σύμφωνα με τους διεθνείς οργανισμούς δημόσιας υγείας, η πρόληψη και ο έλεγχοςβασίζεται στις ακόλουθες στρατηγικές:

Α. Προγράμματα ενημέρωσης,  παρέμβασης και  προαγωγής υγείας,  συμβουλευτική για τις συμπεριφορές υψηλού κινδύνου και την ανάγκη υιοθέτησης ασφαλέστερων πρακτικών (συστηματική χρήση προφυλακτικού).

Β. Ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενων Νοσημάτων που περιλαμβάνει:

• διάγνωση  (κλινική/ εργαστηριακή),
• κατάλληλη θεραπεία,
• ενημέρωση των σεξουαλικών συντρόφων του/της ασθενούς,
• δήλωση και καταγραφή κάθε κρούσματος που βρίσκεται υπό επιτήρηση στις αρμόδιες υπηρεσίες.

     Ο HIV (Human Immunodeficiency Virus – Ιός Ανοσοανεπάρκειας του Ανθρώπου) είναι ο ιός που προκαλεί το Σύνδρομο της Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας (Acquired Immune Deficiency Syndrome – AIDS). Δρα καταστρέφοντας κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, τα CD4+ T λεμφοκύτταρα, τα οποία διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην προστασία του οργανισμού από λοιμώξεις και άλλα νοσήματα.

     Μπορεί να μεταδοθεί μέσω της χωρίς προφυλακτικό σεξουαλικής επαφής (πρωκτική, κολπική, στοματική) ή μέσω της από κοινού χρήσης αιχμηρών αντικειμένων (ξυραφάκια, βελόνες, σύριγγες) με HIV οροθετικό άτομο και από μία HIV οροθετική μητέρα στο νεογνό κατά τη διάρκεια της κύησης, του τοκετού και του θηλασμού.
Ο ιός δεν μεταδίδεται μέσω της καθημερινής κοινωνικής επαφής (χειραψία, αγκαλιά, φιλί στο μάγουλο), των κουνουπιών ή άλλων εντόμων, της από κοινού χρήσης οικιακών σκευών, του σάλιου, των δακρύων, του ιδρώτα, του αέρα ή του νερού.

Ο όρος AIDS αναφέρεται στο τελευταίο στάδιο της HIV λοίμωξης, κατά το οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα έχει αποδυναμωθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε το HIV οροθετικό άτομο είναι επιρρεπές σε διάφορα νοσήματα και συγκεκριμένους τύπους καρκίνου.

    Ο χρόνος μεταξύ μόλυνσης από τον ιό και εκδήλωσης του AIDS ποικίλει από άτομο σε άτομο, ενώ η έγκαιρη χορήγηση συνδυασμού αντιρετροϊκών φαρμάκων υψηλής δραστικότητας (Highly Active Antiretroviral Therapy – HAART), επιβραδύνει σημαντικά την εξέλιξη του νοσήματος και μειώνει σε μεγάλο βαθμό τη θνητότητα. Σήμερα, η HIV λοίμωξη θεωρείται χρόνια νόσος, υπό την προϋπόθεση ότι ο/η ασθενής λαμβάνει συστηματικά τη θεραπεία του.

    Έως τώρα δεν έχει βρεθεί αποτελεσματικό προφυλακτικό εμβόλιο έναντι του HIV. Ωστόσο, επειδή η HAART μειώνει τη συγκέντρωση του ιού στα μολυσματικά βιολογικά υγρά και συνεπώς ελαττώνει την πιθανότητα μετάδοσής του, δίνεται πλέον μεγάλη σημασία στο ρόλο που διαδραματίζει η χορήγηση της αντιρετροϊκής θεραπείας στον τομέα της πρόληψης.

Παρακολουθήστε το ντοκυμαντερ εδω

        Για τους εφήβους, η έννοια της φιλίας, του έρωτα, της σεξουαλικότητας και της σεξουαλικής παρενόχλησης, είναι πολύ σημαντικά θέματα. Η αίσθηση του «ελκύω και ελκύομαι» αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα σ’ αυτή την ηλικία και ταυτίζεται με το σύνολο της προσωπικότητας. Σκέψεις όπως «δεν έχω φίλους», «δεν έχω κολλητό/ή», «δεν του/της αρέσω» είναι αρκετές για να πληγώσουν την εύθραυστη εφηβική αυτοεκτίμηση και να οδηγήσουν σε σχέσεις εκμετάλλευσης ή σε μη επιθυμητές ή και επικίνδυνες δραστηριότητες.

         Τα παιδιά που καταφέρνουν να δημιουργούν υγιείς σχέσεις είναι τα παιδιά που έχουν προετοιμαστεί να αγαπούν και να σέβονται τον εαυτό τους και τους φίλους τους, να δημιουργούν τρυφερές και ισότιμες σχέσεις και να αποφεύγουν τις σχέσεις εκμετάλλευσης.

Στο δεύτερο φύλλο δραστηριοτήτων του μαθήματος Εργαστήρια δεξιοτήτων θα μελετήσουμε τις αλλαγές στη ψυχοσύνθεση και την προσωπικότητα ενός εφήβου. Ετοιμαστείτε λοιπον αγαπητοί μου μαθητές για ένα ταξίδι αυτογνωσίας με το παρον φύλλο δραστηριοτήτων. 

       Είναι οι πρώτες ενέργειες που κάνουμε στον τόπο του ατυχήματος με οποιαδήποτε πρόχειρα μέσα διαθέτουμε, ώστε να σώσουμε τη ζωή του θύματος, να ανακουφίσουμε τον πόνο του και να προλάβουμε τυχόν επιδείνωση της κατάστασής του.

         Οι πρώτες βοήθειες διαπνέονται από την επιθυμία να είμαστε χρήσιμοι στους άλλους. Δεν είναι υποχρέωση αλλά μπορεί να σώσει μια ζωή. Ο νόμος δεν μας υποχρεώνει:

1. Να εκτεθούμε σε κίνδυνο για τους άλλους

2. Να προβούμε σε παρεμβάσεις που δεν μας αναλογούν και για τις οποίες δεν είμαστε εξειδικευμένοι Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης, παρουσιάζει ένα ευρύ φάσμα συμβάντων, από ένα απλό δερματικό κάψιμο μέχρι βαριά ατυχήματα.         Εμείς σαν απλοί πολίτες, μέχρι να προσέλθουν στον τόπο του δυστυχήματος άτομα εξειδικευμένα, πρέπει να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση.

Το αντικείμενο των πρώτων βοηθειών ορίζεται μέσα από τους αυστηρά προδιαγεγραμμένους στόχους που είναι:

1. Η διάσωση της ζωής του θύματος, που επιτυγχάνεται με τη διατήρηση ή την αποκατάσταση της αναπνευστικής και της καρδιακής λειτουργίας και την αντιμετώπιση της αιμορραγίας.

2. Η πρόληψη της επέκτασης της βλάβης του οργανισμού μέσα από τον έλεγχο της επίδρασης του βλαπτικού παράγοντα, που προκάλεσε την αρχική βλάβη.

3. Η σχετική βελτίωση της κατάστασης του θύματος, που μπορεί να προκύψει τόσο με τις προσπάθειες ανακούφισης του όσο και με τη δημιουργία κλίματος ασφάλειας και προστασίας.

4. Η προετοιμασία του αρρώστου για τη μετέπειτα ειδική ιατρική του αντιμετώπιση. Όσο πιο περιορισμένη είναι η δυνητική αναίρεση των πράξεων του αρωγού από το γιατρό, που στη συνέχεια θα παραλάβει τον άρρωστο, τόσο πιο επιτυχημένη θεωρείται η παροχή πρώτων βοηθειών.

5. Η ενημέρωση του γιατρού για τις συνθήκες του ατυχήματος, την κατάσταση του αρρώστου πριν δοθούν οι πρώτες βοήθειες και τις μεταβολές της κατά την μεταφορά καθώς και για τι είδος των πρώτων βοηθειών που χορηγήθηκαν.

ΠΟΙΑ Η ΕΥΘΥΝΗ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ;

 Να εκτιμήσει την κατάσταση και να καλέσει αμέσως την κατάλληλη εξειδικευμένη βοήθεια

 Να μην εκθέσει ποτέ τον εαυτό του, το θύμα και τους υπόλοιπους σε κίνδυνο

 Να αναγνωρίσει το πρόβλημα και να δώσει τις κατάλληλες οδηγίες

 Να αξιοποιήσει όλους όσους μπορούν να προσφέρουν βοήθεια

 Να παραμείνει με τον πάσχοντα μέχρι να τον παραδώσει στην φροντίδα του κατάλληλου ειδικού 

Πρώτες βοήθειες είναι η βοήθεια που δίνεται σε κάθε πρόσωπο που υφίσταται μια ξαφνική αρρώστια ή έναν ξαφνικό τραυματισμό, με φροντίδα που παρέχεται για την διατήρηση της ζωής, την πρόληψη της κατάστασης από την επιδείνωση, ή / και την ανάρρωση. Περιλαμβάνει την αρχική παρέμβαση σε σοβαρή κατάσταση πριν από την επαγγελματική ιατρική βοήθεια όταν αυτή θα είναι διαθέσιμη, όπως για παράδειγμα η εκτέλεση ΚΑΡΠΑ περιμένοντας ένα ασθενοφόρο, καθώς και την πλήρη επεξεργασία των μικρής σημασίας καταστάσεις, όπως η εφαρμογή γάζας σε μια πληγή. Οι πρώτες βοήθειες πραγματοποιούνται γενικά από κάποιον ειδήμονα, με πολλούς ανθρώπους που εκπαιδεύονται στην παροχή των βασικών επιπέδων των πρώτων βοηθειών, και άλλοι πρόθυμοι να συνεισφέρουν από τις γνώσεις που αποκτήθηκαν.

Οι βασικοί στόχοι των πρώτων βοηθειών μπορούν να συνοψιστούν σε τρία βασικά σημεία, γνωστά και ως "τα τρία Π": Διατήρηση της ζωής: Ο πρωταρχικός στόχος της ιατρικής περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένων και των πρώτων βοηθειών, είναι να σωθούν ζωές και να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος του θανάτου.

Αποτροπή περαιτέρω ζημιάς: Επίσης, μερικές φορές καλείται να αποτραπεί η κατάσταση από την επιδείνωση ή τον κίνδυνο της περαιτέρω ζημιάς, αυτή καλύπτει και τους δύο εξωτερικούς παράγοντες, όπως η μετακίνηση ενός ασθενή μακριά από οποιαδήποτε αιτία της βλάβης, και εφαρμόζοντας τεχνικές πρώτων βοηθειών για την πρόληψη της επιδείνωση της κατάστασης, όπως όταν ασκούμε πίεση σταματάμε μια αιμορραγία από το να γίνει επικίνδυνη.

Προώθηση της ανάκτησης: Οι πρώτες βοήθειες, επίσης, συνεπάγεται στης προσπάθεια να ξεκινήσει η δοκιμασία ανάκαμψης από την ασθένεια ή τον τραυματισμό, και σε ορισμένες περιπτώσεις θα μπορούσε να περιλαμβάνει την συμπλήρωση μιας θεραπείας, όπως και στην περίπτωση της εφαρμογής ενός γύψου σε μια μικρή πληγή.

Το μαθημα μπορείτε να το εξερευνήσετε διαδραστικά στον παρακατω ιστότοπο:  ΕΔΩ

Στην τάξη θα υλοποίησουμε το 3ο φύλλο δραστηριοτήτων το οποίο αφορά τις πρώτες βοήθειες και τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει το άτομο που τις προσφέρει.