ΓΛΩΣΣΑ

Α.  θετικές συνέπειες από την καλή χρήση της γλώσσας

• Διευκολύνεται η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων.
• Μεταβιβάζονταιοι γνώσεις, οι εμπειρίες οι ιδέες , των προγενέστερων στους μεταγενέστερους.
• Διευκολύνεται η συνεργασία
• Συντελείστην πνευματικήκαι ψυχική καλλιέργεια του ανθρώπου, στη μόρφωσή του.
• Με τη γλώσσα ο άνθρωπος προάγειτις επιστήμες, τις τέχνες, τα γράμματα, τον πολιτισμό.
• Συντελείστην πνευματικήκαι ηθική ολοκλήρωση της προσωπικότητας και του χαρακτήρα.

Β. Αρνητικές συνέπειες από την κακή χρήση της γλώσσας

• Η φλυαρίαφανερώνει άνθρωπο  επιπόλαιο και κουράζει.
• Προκαλεί αντιπάθεια, εχθρότητα, μίσος.

Γ. Προϋποθέσεις για τη σωστή χρήση της γλώσσας

• Παιδεία – σωστή διδασκαλία της γλώσσας
• Αγωγήαπό την οικογένεια, το σχολείο, ώστε τα παιδιάνα συνηθίσουν στην καλή χρήση της γλώσσας, στην εγκράτεια και την εχεμύθεια.
• Το καλό παράδειγμα. από γονείς και εκπαιδευτικούς, ΜΜΕ, και γενικά από το κοινωνικό σύνολο

Δ .Αιτίες κρίσης της γλώσσας

• Η στείρα απομνημόνευση γνώσεων, η ελλιπής ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, η σύνδεση της γνώσης με την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση απομακρύνουν τα παιδιά από την πνευματική και γλωσσική καλλιέργεια.

.

• Τα ΜΜΕδίνουνμεγαλύτερη βαρύτητα στην εικόνα και στον ήχο παρά στον λόγο και έτσι παραγκωνίζεται η γλώσσα μας.
• Η αθρόα εισροή ξένων λέξεων και η άκριτη χρήση τους, ακόμα και αν υπάρχει αντίστοιχη ελληνική.
• Η χρήση των greeklish, αλλά και του σύντομου συνθηματικού λόγου που οδηγεί σε λεξιπενία.
• Η οικογένεια δεν παρέχει συχνά τα κατάλληλα ερεθίσματα ,ώστε τα παιδιά να αγαπήσουν το βιβλίο , ενώ ο γρήγορος ρυθμός ζωής εμποδίζει τον διάλογο μεταξύ των μελών της.
• Το υλιστικό πνεύμα της εποχής μας. και ο υπερκαταναλωτισμός απομακρύνει τους ανθρώπους και από το διάβασμα, αλλά και από την ουσιαστική επικοινωνία μεταξύ τους.

Ε Συνέπειες από την κρίση της γλώσσας

• Η λεξιπενία, το περιορισμένολεξιλόγιό, η γλωσσικήένδεια.
• Χάνεταιη ουσιαστική επικοινωνίαμεταξύ των ατόμων.
• Τίθεταισε κίνδυνοη πολιτιστική κληρονομιά ενός λαού, αφού η γλώσσα διασφαλίζει τη συνέχειά της.
• Συχνά δεν είναι εύκολη η κατανόηση κειμένων και η παραγωγή γραπτού λόγου από φυσικούς ομιλητές της γλώσσας. Επικρατεί ανεπάρκειαστηδιατύπωση ολοκληρωμένων απαντήσεων.
• Τα ορθογραφικά λάθη, οι ασυνταξίες, η κυριαρχία στερεότυπων εκφράσεων κυριαρχούν.

ΣΤ. Τρόποι αντιμετώπισης

Για την αντιμετώπιση της γλωσσικής κρίσης απαιτείται η συνδρομή όλων των φορέων που σχετίζονται με τη γλωσσική κατάρτιση του ατόμου. συγκεκριμένα:

• Οικογένεια

 Ώθηση του παιδιού από μικρή ηλικία στο διάβασμα, στην αγάπη για  το βιβλίο.  Κατάλληλη αγωγή, ώστε τα παιδιά να συνηθίσουν στην καλή χρήση της γλώσσας, στην εγκράτεια και την εχεμύθεια

Τήρηση των αρχών του διαλόγου και της επικοινωνίας.

Περιορισμός της έκθεσης των παιδιών σε τηλεθεάματα και αξιολόγηση των τηλεοπτικών προγραμμάτων με τα οποία έρχεται σε επαφή το παιδί.

Η τήρηση των γλωσσικών κανόνων, η ορθή χρήση της γλώσσας από τους γονείς αποτελούν τον πιο εύστοχο τρόπο για την ανάπτυξη του γλωσσικού αισθητηρίου από τα παιδιά.

• ΜΜΕ

Οι υπεύθυνοι των ΜΜΕ να μεριμνούν για τη σωστή γλωσσική έκφραση,

τον περιορισμό των γλωσσικών αυθαιρεσιών και την αποφυγή του  συνθηματικού λόγου, αλλά και των ξένων λέξεων και εκφράσεων .Ποιοτική αναβάθμιση των προβαλλόμενων εκπομπών.

Προβολή υγιών προτύπων .

.Εκπομπές που αφορούν τη γλώσσα  την έκφραση, το βιβλίο.

• Πνευματικοί άνθρωποι

Να παρέχουν τα κατάλληλα ερεθίσματα για την καλλιέργεια της γλώσσας  με  τη συμμετοχή τους σε εκπομπές, δημοσίευση άρθρων στον ημερήσιο   τύπο, συνεργασία με εκπαιδευτικούς φορείς.

• Προσωπική ευθύνη

 Ευθύνη βαραίνει και το ίδιο το άτομο για τη βελτίωση του γλωσσικού επιπέδου του και τη μόρφωσή του. Απαιτείται, λοιπόν, διάθεση και προσωπική προσπάθεια, ώστε να αναβαθμίσει τη γλωσσική έκφρασή του. Το διάβασμα άρτιων γλωσσικά κειμένων (Εφημερίδων, περιοδικών, λογοτεχνικών βιβλίων) αλλά και η απόκτηση γνώσεων σχετικά με τη γλώσσα, , θα συμβάλλουν αποφασιστικά .

• Το σχολείο

Το σχολικό πρόγραμμα θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στη διδασκαλία της γλώσσας με αύξηση των ωρών διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία, αφού η γλώσσα είναι δύναμη παιδευτική.

Εκσυγχρονισμός της μεθόδου διδασκαλίας της νεοελληνικής γλώσσας.

Άσκηση των μαθητών στη γραπτή και στην προφορική επικοινωνία.

Ο μαθητής να ενθαρρύνεται,ώστενα εκφράζει τις απόψεις του ελεύθερα για να ασκηθεί στη χρήση του λόγου.

Ο εκπαιδευτικός να εμφυσήσει στο παιδί την αγάπη για το βιβλίο.