Ἔστωσαν δύο ἁμαρτωλοί, ὁ μὲν κολαζόμενος, ὁ δὲ μὴ κολαζόμενος.

Ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν δύο αμαρτωλοί, ο ένας τιμωρείται, ενώ ο άλλος όχι.

Μὴ λέγε, μακάριος οὗτος, ὅτι πλουτεῖ,

Να μη λες ότι αυτός είναι ευτυχισμένος, επειδή πλουτίζει,

ὀρφανοὺς ἀποδύει, χήρας βιάζεται.

γδύνει τους ορφανούς και επιτίθεται στις χήρες.

Καίτοι οὐ νοσεῖ, ἀλλ’ ἁρπάζων εὐδοκιμεῖ,

Αν και δεν αρρωσταίνει, αλλά προοδεύει αρπάζοντας,

τιμῆς μεγάλης ἀπολαύει καὶ δυναστείας,

απολαμβάνει μεγάλης τιμής και εξουσίας

οὐδὲν τῶν ἀνθρωπίνων κακῶν ὑπομένει·

και δεν υποφέρει από καμιά ανθρώπινη δυστυχία·

ἀλλὰ τοῦτον μάλιστα θρήνει,

αυτόν αντίθετα να τον θρηνείς παρά πολύ,

ὅτι καὶ νοσεῖ καὶ οὐ θεραπεύεται.

διότι και νοσεί και δε θεραπεύεται.

Ἐὰν ἴδῃς τινὰ ὑδέρω κατεχόμενον,

Αν δεις κάποιος να υποφέρει από υδρωπικία,

καὶ μὴ τρέχοντα πρὸς τὸν ἰατρόν,

και να μην πηγαίνει στον γιατρό,

ἀλλὰ τράπεζαν ἔχοντα Συβαριτικήν,

αλλά να έχει τραπέζι βαρυφορτωμένο με εδέσματα,

μεθύοντα καὶ ἐπιτείνοντα τὴν νόσον,

να μεθάει και να χειροτερεύει την ασθένεια,

μακαρίζεις τοῦτον, ἢ ταλανίζεις;

αυτόν τον θεωρείς ευτυχισμένο ή δυστυχισμένο;

Ἐὰν δὲ ἕτερον ἴδῃς ὑδέρω κατεχόμενον,

Κι αν δεις κάποιον άλλον που να υποφέρει από υδρωπικία,

ἰατρικῶν ἀπολαύοντα χειρῶν, λιμῷ ἑαυτὸν ἐκδιδόντα,

να απολαμβάνει ιατρικής φροντίδας, να αποφεύγει το φαγητό,

φαρμάκοις προσκαρτεροῦντα πικροῖς,

να παίρνει με υπομονή πικρά φάρμακα,

οὐχὶ τοῦτον πολὺ μᾶλλον ἐκείνου μακαρίζεις;

αυτόν δεν τον θεωρείς πολύ περισσότερο ευτυχισμένο από εκείνον;

Ὡμολόγηται· ὁ μὲν γὰρ νοσεῖ, καὶ οὐ θεραπεύεται·

Είναι κοινά παραδεκτό· ο ένας νοσεί και δε θεραπεύεται·

ὁ δὲ νοσεῖ, καὶ ἀπολαύει ἰατρείας.

ο άλλος νοσεί και απολαμβάνει θεραπείας.

Ἐπίπονος μὲν ἡ ἰατρεία, ἀλλ’ ὠφέλιμον αὐτῆς τὸ τέλος.

Επίπονη βέβαια η θεραπεία, αλλά είναι ωφέλιμος ο σκοπός της.

Οὕτως ἐστὶ καὶ ἐν τῷ παρόντι βίῳ.

Το ίδιο συμβαίνει και με την παρούσα ζωή.