Ὃς ἂν τολμήσῃ πατέρα ἢ μητέρα

Όποιος τυχόν τολμήσει τον πατέρα του ή τη μητέρα του

ἢ τούτων πατέρας ἢ μητέρας τύπτειν,

ή τους πατέρες τους ή τις μητέρες τους να χτυπήσει,

πρῶτον μὲν ὁ προστυγχάνων βοηθείτω,

ο πρώτος άνθρωπος που τον συναντά ας βοηθήσει (το θύμα)

καὶ ὁ μὲν μέτοικος ἢ ξένος εἰς προεδρίαν τῶν ἀγώνων καλείσθω βοηθῶν,

και ο μέτοικος ή ο ξένος, αν βοηθήσει, να καλείται σε τιμητική θέση στους αγώνες

μὴ βοηθήσας δὲ ἀειφυγίαν ἐκ τῆς χώρας φευγέτω·

αν όμως δε βοηθήσει να απελαύνεται από τη χώρα για όλη του τη ζωή·

ὁ δὲ μὴ μέτοικος βοηθῶν μὲν ἔπαινον ἐχέτω,

κι αυτός που δεν είναι μέτοικος, αν βοηθήσει, ας επαινείται,

μὴ βοηθῶν δέ, ψόγον·

αν όμως δε βοηθήσει, να μέμφεται·

δοῦλος δὲ βοηθήσας μὲν ἐλεύθερος γιγνέσθω,

και ο δούλος που θα βοηθήσει, ας κερδίζει την ελευθερία του,

μὴ βοηθήσας δὲ πληγὰς ἑκατὸν τῇ μάστιγι τυπτέσθω.

αν όμως δε βοηθήσει, να κτυπηθεί με εκατό χτυπήματα με το μαστίγιο.

Ἐὰν δὲ τις ὄφλῃ δίκην αἰκίας γονέων,

Αν κάποιος καταδικαστεί για βιαιοπραγία εναντίον των γονιών του,

πρῶτον μὲν φευγέτω ἀειφυγίαν ἐξ ἄστεως

πρώτα απ’ όλα να απελαύνεται για πάντα από την πόλη

εἰς τὴν ἄλλην χώραν καὶ πάντων ἱερῶν εἱργέσθω,

σε άλλη χώρα και να αποκλείεται από κάθε ιερή τελετή,

κατελθὼν δὲ θανάτῳ ζημιούσθω.

κι αν γυρίσει από την εξορία, να τιμωρείται με την ποινή του θανάτου.

Ἐὰν δὲ τις ἐλεύθερος τῷ τοιούτῳ συφμάγῃ

Κι αν κάποιος ελεύθερος φάει μαζί μ’ αυτόν

ἢ συμπίῃ ἢ τίνα τοιαύτην ἄλλην κοινωνίαν κοινωνήσῃ

ή πιει μαζί του ή έχει κάποια άλλη σχέση

ἢ καὶ μόνον ἐντυγχάνων που προσάπτηται ἑκών,

ή συναντώντας τον κάπου έρθει σε επαφή μαζί του με τη θέλησή του,

μήτε εἰς ἱερὸν ἔλθῃ μηδὲν μήτ’ εἰς ἀγορὰν

ούτε στο ιερό να έρθει ούτε στην αγορά

μήτ’ εἰς πόλιν ὅλως πρότερον ἢ καθήρηται.

ούτε γενικά στην πόλη παρά μόνο αφού εξαγνιστεί.