Ευθύς και Πλάγιος Λόγος
- Ο ευθύς λόγος αποτυπώνει με πιστότητα τα λόγια κάποιου και συνήθως στα μη λογοτεχνικά κείμενα βρίσκεται εντός εισαγωγικών. Είναι λόγος άμεσος, δημιουργεί σχέση οικειότητας με τον αναγνώστη, προσδίδει ζωντάνια, αμεσότητα, παραστατικότητα, «διαλογικό» και θεατρικό χαρακτήρα στο κείμενο (ιδιαίτερα όταν έχουμε εναλλαγή προσώπων), ελκύει το ενδιαφέρον του αναγνώστη και δημιουργεί τις συνθήκες για συναισθηματική ταύτιση πομπού και δέκτη, εφόσον βοηθάει τον δέκτη να προσεγγίσει το κείμενο βιωματικά. Η αυτούσια μεταφορά των απόψεων και εκτιμήσεων κάποιου λειτουργεί ως τεκμήριο μέσα στο κείμενο. Τα λεγόμενα σε ευθύ λόγο αποτελούν μία προσωπική μαρτυρία και εκφράζουν ένα προσωπικό βίωμα. Δίνεται η δυνατότητα στον αναγνώστη να γνωρίσει καλύτερα τον χαρακτήρα του ήρωα, μέσα από την επαφή με τις σκέψεις, τις απόψεις του και τα συναισθήματά του μέσα από τα ίδια του τα λόγια, χωρίς να μεσολαβεί η παρουσία του αφηγητή.
- Ο πλάγιος λόγος μεταφέρει τα λόγια ενός τρίτου προσώπου με έμμεσο τρόπο. Είναι λόγος εξαρτώμενος από κάποιο ρήμα (το λεγόμενο ρήμα εξάρτησης, π.χ. είπε, δήλωσε, πρότεινε, κ.τ.λ.), περισσότερο τυπικός, σοβαρός και επίσημος συγκριτικά με τον ευθύ. Προσδίδει στο κείμενο αφηγηματικό χαρακτήρα, αποστασιοποίηση και αντικειμενικότητα.
- Η εναλλαγή ευθέος και πλάγιου λόγου προσφέρει ζωντάνια στο ύφος του κειμένου και κεντρίζει την προσοχή του αναγνώστη.

Πηγές: https://blogs.sch.gr/poultour

https://schoolblender.wordpress.com