Η μάθηση είναι η διαδικασία μέσω της οποίας αποκτούμε, βελτιώνουμε ή τροποποιούμε γνώσεις, δεξιότητες, συμπεριφορές ή στάσεις μέσω εμπειριών, παρατήρησης, διδασκαλίας ή πρακτικής.

Πρόκειται για μια δυναμική και συνεχή διαδικασία που λαμβάνει χώρα τόσο σε συνειδητό όσο και σε ασυνείδητο επίπεδο. Μπορεί να συμβεί σε διάφορα περιβάλλοντα, όπως το σχολείο, η εργασία ή η καθημερινή ζωή, και να επηρεάζεται από παράγοντες όπως τα προσωπικά κίνητρα, οι προηγούμενες γνώσεις και το κοινωνικό πλαίσιο.

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για τη μάθηση, όπως:

  • Συμπεριφοριστική προσέγγιση: Εστιάζει στη σύνδεση ερεθίσματος-αντίδρασης (π.χ., Pavlov, Skinner).
  • Γνωστική προσέγγιση: Αναλύει τις εσωτερικές νοητικές διαδικασίες (π.χ., Piaget, Vygotsky).
  • Κοινωνικοπολιτισμική προσέγγιση: Δίνει έμφαση στη μάθηση μέσω αλληλεπίδρασης και πολιτισμικού πλαισίου.
  • Εποικοδομητική προσέγγιση: Θεωρεί ότι οι μαθητές "χτίζουν" τη γνώση τους μέσω εμπειριών και προβληματισμού.

Είναι θεμελιώδης για την ανθρώπινη ανάπτυξη και εξέλιξη, καθώς μας επιτρέπει να προσαρμοζόμαστε σε νέες καταστάσεις και να εξελισσόμαστε διαρκώς.

Φάσεις μάθησης

Οι φάσεις της μάθησης συνήθως διακρίνονται σε διαδοχικά στάδια που περιγράφουν πώς αποκτάται και εδραιώνεται η γνώση ή οι δεξιότητες. Αν και υπάρχουν διάφορα μοντέλα, μια γενική προσέγγιση περιλαμβάνει τις εξής φάσεις:

1. Φάση προετοιμασίας (ή απόκτησης ενδιαφέροντος)

  • Ο μαθητευόμενος αναγνωρίζει την ανάγκη για μάθηση ή διεγείρεται το ενδιαφέρον του για ένα θέμα.
  • Περιλαμβάνει τη δημιουργία κινήτρων και την ενεργοποίηση προϋπαρχουσας γνώσης.
  • Παραδείγματα: Θέση στόχων, προκαταρκτική εισαγωγή στο θέμα.

2. Φάση απόκτησης γνώσης (ή κατανόησης)

  • Ο μαθητευόμενος εκτίθεται σε νέες πληροφορίες ή εμπειρίες.
  • Περιλαμβάνει την ενεργή αλληλεπίδραση με το περιεχόμενο μέσω παρατήρησης, ακρόασης, ανάγνωσης ή συμμετοχής.
  • Στόχος: Να γίνει κατανοητό το νέο υλικό.

3. Φάση εξάσκησης και εφαρμογής

  • Ο μαθητευόμενος εφαρμόζει τις νέες γνώσεις ή δεξιότητες σε πρακτικά παραδείγματα ή ασκήσεις.
  • Περιλαμβάνει την ενίσχυση μέσω επανάληψης και ανατροφοδότησης.
  • Στόχος: Η εξοικείωση και η μείωση των σφαλμάτων.

4. Φάση ενίσχυσης και εδραίωσης

  • Οι γνώσεις ή δεξιότητες εδραιώνονται και ενσωματώνονται σε μεγαλύτερα πλαίσια γνώσης.
  • Περιλαμβάνει την αναστοχαστική διαδικασία, τη σύνδεση με άλλες γνώσεις και την κατανόηση της σημασίας τους.
  • Στόχος: Να διασφαλιστεί ότι η μάθηση γίνεται ανθεκτική στο χρόνο.

5. Φάση γενίκευσης και μεταφοράς

  • Ο μαθητευόμενος χρησιμοποιεί τις γνώσεις ή δεξιότητες σε νέα πλαίσια ή καταστάσεις.
  • Στόχος: Η επίτευξη ανεξαρτησίας και η προσαρμογή της μάθησης σε πραγματικές συνθήκες.

6. Φάση αξιολόγησης

  • Ο μαθητευόμενος ή/και ο εκπαιδευτής εξετάζουν την πρόοδο και την αποτελεσματικότητα της μάθησης.
  • Περιλαμβάνει τη σύγκριση αποτελεσμάτων με τους αρχικούς στόχους.
  • Στόχος: Να εντοπιστούν κενά ή ανάγκες για περαιτέρω μάθηση.

Αυτές οι φάσεις μπορεί να επαναλαμβάνονται ή να αλληλεπικαλύπτονται, ανάλογα με τη φύση της μάθησης και το αντικείμενο.

Παράγοντες που επηρεάζουν τη μάθηση

Η μάθηση επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες που σχετίζονται με το άτομο, το περιβάλλον και τη φύση της ίδιας της γνώσης ή δεξιότητας που πρέπει να αποκτηθεί. Οι κύριοι παράγοντες είναι οι εξής:


1. Ατομικοί παράγοντες

  • Κίνητρα: Η επιθυμία για μάθηση και η σημασία που αποδίδει το άτομο στο αντικείμενο επηρεάζουν άμεσα την απόδοση.
  • Προϋπάρχουσες γνώσεις: Οι προηγούμενες εμπειρίες και γνώσεις παρέχουν το υπόβαθρο για την απόκτηση νέων.
  • Νοητικές ικανότητες: Η μνήμη, η προσοχή, η λογική σκέψη και οι γνωστικές δεξιότητες διαμορφώνουν τη δυνατότητα μάθησης.
  • Συναισθηματική κατάσταση: Το άγχος, η αυτοεκτίμηση και η διάθεση επηρεάζουν την αφομοίωση και τη συμμετοχή.
  • Στυλ μάθησης: Οι μαθητές μαθαίνουν με διαφορετικούς τρόπους (οπτικά, ακουστικά, κιναισθητικά).

2. Κοινωνικοπολιτισμικοί παράγοντες

  • Οικογένεια: Η στήριξη και οι προσδοκίες της οικογένειας επηρεάζουν την προθυμία και τις ευκαιρίες μάθησης.
  • Σχολικό ή κοινωνικό περιβάλλον: Η ποιότητα των σχέσεων με δασκάλους και συνομηλίκους επηρεάζει τη συνεργασία και την αυτοπεποίθηση.
  • Πολιτισμός: Οι αξίες και οι αντιλήψεις του πολιτισμικού περιβάλλοντος διαμορφώνουν τη στάση απέναντι στη μάθηση.

3. Περιβαλλοντικοί παράγοντες

  • Φυσικό περιβάλλον: Θόρυβος, φωτισμός, θερμοκρασία και γενική άνεση επηρεάζουν την προσοχή και τη συγκέντρωση.
  • Υλικά και πόροι: Η πρόσβαση σε κατάλληλα εκπαιδευτικά υλικά και τεχνολογίες διευκολύνει τη μάθηση.
  • Παιδαγωγική προσέγγιση: Οι μέθοδοι διδασκαλίας και το επίπεδο συμμετοχής των μαθητών διαμορφώνουν το αποτέλεσμα.

Βιβλιογραφία

Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of Educational Objectives: The Classification of Educational Goals.
Piaget, J. (1952). The Origins of Intelligence in Children.
Kolb, D. A. (1984). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development.