ΕΝΟΤΗΤΑ 5

Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

Ἀγαπητοί, μή γινώμεθα τῶν ἀλόγων θηριωδέστεροι. Ἐκείνοις πάντα κοινά καί οὐδέν τοῦ ἄλλου πλέον ἔχει· σύ δέ ἄνθρωπος ὤν, θηρίου γίνῃ χαλεπώτερος, μυρίων πενήτων τροφάς μιᾷ κατακλείων οἰκίᾳ. Καίτοι γε οὐχ ἡ φύσις ἡμῖν μόνη κοινή, ἀλλά καί ἕτερα πλείονα· οὐρανός κοινός καί ἥλιος καί σελήνη καί ἀστέρες καί ἀήρ καί θάλασσα καί γῆ καί ζωή καί τελευτή καί γῆρας καί νόσος καί ὑγεία καί χρεία τροφῆς καί ἐνδυμάτων. Πῶς οὖν οὐκ ἄτοπον τούς ἐν τοσούτοις κοινωνοῦντας ἀλλήλοις ἐν τοῖς χρήμασιν οὕτως εἶναι πλεονέκτας, καί τήν αὐτήν μή διατηρεῖν ἰσονομίαν; Ὁ γάρ θάνατος τῆς μέν ἀπολαύσεως ἀπάγει, πρός δέ τάς εὐθύνας ἄγει. Ἵν' οὖν μή τοῦτο γένηται, πολλῇ χρησώμεθα τῇ ἐλεημοσύνῃ. Αὕτη γάρ ἐστιν ἡ βασίλισσα τῶν ἀρετῶν, ἥ καί ἐξαιρήσεται ἡμᾶς τῆς τιμωρίας. Τά περιττά δή ποιήσωμεν χρήσιμα, τόν πολύν προέμενοι πλοῦτον, καί ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, κἄν μυρία ὦμεν πεπλημμεληκότες, ὁ Θεός μεταδώσει συγγνώμης ἡμῖν.

Ἰωάννης Χρυσόστομος, Εἰς τό ῥητόν τοῦ Προφήτου Δαυϊδ, ΡG 55, 517 - 518 (διασκευή)