Μάθημα : ΙΣΤΟΡΙΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
Κωδικός : 1005015336
-
Εμφάνιση όλων των ενοτήτων
-
Από τη Ρώμη στη Νέα Ρώμη
-
Ο Ιουστινιανός και το έργο του
-
Ο Ηράκλειος και η δυναστεία του
-
Ο κόσμος του ισλάμ κατά την περίοδο του μεσαιωνα
-
Η διαμόρφωση της μεσαιωνικής ελληνικής βυζαντινής αυτοκρατορίας
-
Η μεταβατική εποχη
-
Η βασιλεία του Μιχαήλ Γ και η αυγή της Νέας Εποχης
-
Η διάδοσή του χριστιανισμού στους Μοραβους και τους Βούλγαρους
-
Η ίδρυση, η εξέλιξη και ο εκχριστιανισμός του Ρωσικού Κράτους
-
Επαναληπτικές ερωτήσεις
-
Από τη Ρώμη στη Νέα Ρώμη
Από τη Ρώμη στη Νέα Ρώμη
Μέτρα Κωνσταντίνου Α’ για την ανόρθωση του Ρωμαϊκού κράτους
▶ Ίδρυση Κωνσταντινούπολης
▶ Δικαίωμα στους Χριστιανούς να λατρεύουν το Θεό τους
▶ Διαχωρισμός πολιτικής-στρατιωτικής εξουσίας
▶ Κυκλοφορία χρυσού νομίσματος (χρύσινος, solidus)
α. Ίδρυση Κωνσταντινούπολης (324μ.Χ.) : .
Η επιλογή της θέσης οφείλεται:
- Στη γεωπολιτική της σημασία.
- Στη σπουδαιότητα για το εμπόριο.
Λόγοι ίδρυσης της Κωνσταντινούπολης
☻ Η Ανατολή είχε ισχυρή οικονομία και ακμαίο πληθυσμό
☻ Οι Χριστιανοί, στους οποίους στηριζόταν πολιτικά ο Κωνσταντίνος Α΄ ήταν πολυπληθέστεροι στην Ανατολή.
☻ Στις πόλεις της Ανατολής υπήρχαν θρησκευτικές συγκρούσεις (λόγω των αιρέσεων κυρίως)
☻ Η θέση βοηθούσε στην απόκρουση των εχθρών, Γότθων στο Δούναβη και Περσών στον Ευφράτη.
Η Κωνσταντινούπολη οικοδομήθηκε με πρότυπο τη Ρώμη (τείχη, λεωφόροι, αγορά (forum), έργα τέχνης από όλη την αυτοκρατορία, το Ιερόν Παλάτιον, το κτίριο της Συγκλήτου, δεξαμενές, λουτρά, αλλά και εκκλησίες (καινοτομία).
β. Θρησκευτική πολιτική του Κωνσταντίνου Α’.
Ευνόησε τους χριστιανούς διότι πίστευε ότι ο Χριστιανισμός θα ξανάφερνε την ενότητα στο Ρωμαϊκό κράτος.
Μέτρα υπέρ των Χριστιανών
† Το Χριστόγραμμα στα νομίσματα
Νομοθετικές ρυθμίσεις.
- Διάταγμα των Μεδιολάνων (313) : εξίσωση Χριστιανών με πιστούς άλλων θρησκειών.
- Παύση διωγμών (324)
- Καταδίκη αιρέσεων με την Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας (325) που φέρει ειρήνη στην Εκκλησία και την Αυτοκρατορία.
Ο συγκρητισμός της εποχής, δηλαδή η διαδικασία ανάμειξης και συγχώνευσης στοιχείων από διάφορες θρησκείες επηρέασε και τον Κωνσταντίνο Α’, ο οποίος υποστήριξε το Χριστιανισμό, αν και ως το τέλος της ζωής του διατήρησε τον τίτλο του pontifex maximus (μεγάλου αρχιερέα) των ειδωλολατρών, βαφτίστηκε χριστιανός τη χρονιά που πέθανε, ενώ είχε προσχωρήσει και στη λατρεία του Μίθρα (θεού των Περσών).