Ετυμολογικά: 1. κυρ. «ξηρά»· τέρσομαι = ξεραίνομαι· πρβ. τερακότα << ιτ. 2. πλή-ρης, πλή-θος 3. πρβ. φουρτούνα << ιτ. 4. < gelo παγώνω· πρβ. ζελέ << γαλλ.· (τ)ζελατίνα << ιτ. 5. πρβ. κούρα << ιτ. 6. πρβ. μιζέρια << ιτ. 7. πρβ. κόντρα << ιτ. 8. < unus = ένας 9. < amo = αγαπώ.

Μετάφραση:

Ο Οβίδιος ο ποιητής είναι εξόριστος στη γη του Πόντου.

Γράφει συχνά επιστολές στη Ρώμη.

Οι επιστολές (του) είναι γεμάτες παράπονα.

Επιθυμεί τη Ρώμη και θρηνεί για την αντίξοη τύχη (του).

Αφηγείται για τους βάρβαρους κατοίκουςκαι για την παγωμένη χώρα.

Οι έγνοιες και οι δυστυχίες βασανίζουν τον ποιητή.

Με τις επιστολές (του) αντιστέκεται στην αδικία.

Η Μούσα είναι η μοναδική φίλη του ποιητή

Γλωσσικά – Γραμματικά σχόλια

Ovidius: ονομαστική ενικ. του ουσ. Ovidius, Ovidii / Ovidi (αρσ. β΄ κλ.) = ο Οβίδιος. [Κλητική ενικ.: Ovidi.]

poeta: ονομαστική ενικ. του ουσ. poeta, poetae (αρσ. α΄ κλ.) = ο ποιητής.

in: πρόθεση (+ αφαιρετική) = σε.

terra: αφαιρετική ενικ. του ουσ. terra, terrae (θηλ. α΄ κλ.) = η γη, η χώρα.

Pontica: αφαιρετική ενικ., θηλ. γένους, του επιθ. της β΄ κλ. Ponticus, –a, –um = Ποντικός, του Εύξεινου Πόντου.

exulat: γ΄ ενικ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. exulo, exulavi, exulatum, exulare (1) = είμαι εξόριστος.

epistulas: αιτιατική πληθ. του ουσ. epistula, epistulae (θηλ. α΄ κλ.) = η επιστολή.

Romam: αιτιατική ενικ. του ουσ. Roma, Romae (θηλ. α΄ κλ.) = η Ρώμη. [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

scriptitat: γ΄ ενικ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. scriptito, scriptitavi, scriptitatum, scriptitare (1) = γράφω συχνά.

epistulae: ονομαστική πληθ. του ουσ. epistula, epistulae (θηλ. α΄ κλ.) = η επιστολή.

plenae: ονομαστική πληθ., θηλ. γένους, του επιθ. της β΄ κλ. plenus, –a, –um = γεμάτος.

querelarum: γενική πληθ. του ουσ. querela, querelae (θηλ. α΄ κλ.) = το παράπονο.

sunt: γ΄ πληθ. οριστικής ενεστώτα του ρήμ. sum, fui, –, esse = είμαι.

Romam: αιτιατική ενικ. του ουσ. Roma, Romae (θηλ. α΄ κλ.) = η Ρώμη. [Δεν έχει πληθ. αριθμό.]

desiderat: γ΄ ενικ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. desidero, desideravi, desideratum, desiderare (1) = επιθυμώ, ποθώ.

et: συμπλεκτικός (παρατακτικός) σύνδεσμος = και.

fortunam: αιτιατική ενικ. του ουσ. fortuna, fortunae (θηλ. α΄ κλ.) = η τύχη.

adversam: αιτιατική ενικ., θηλ. γένους, του επιθ. της β΄ κλ. adversus, –a, –um =αντίξοος, ενάντιος.

deplorat: γ΄ ενικ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. deploro, deploravi, deploratum, deplorare (1) = θρηνώ.

narrat: γ΄ ενικ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. narro, narravi, narratum, narrare (1) = διηγούμαι.

de: πρόθεση (+ αφαιρετική) = για, σχετικά με.

incolis: αφαιρετική πληθ. του ουσ. incola, incolae (αρσ. και θηλ. α΄ κλ.) = ο, η κάτοικος.

barbaris: αφαιρετική πληθ., αρσ. (ή και θηλ.) γένους, του επιθ. της β΄ κλ. barbarus, –a, –um = βάρβαρος.

de: πρόθεση (+ αφαιρετική) = για, σχετικά με.

terra: αφαιρετική ενικ. του ουσ. terra, terrae (θηλ. α΄ κλ.) = η γη, η χώρα.

gelida: αφαιρετική ενικ., θηλ. γένους, του επιθ. της β΄ κλ. gelidus, –a, –um = παγωμένος.

pοetam: αιτιατική ενικ. του ουσ. poeta, poetae (αρσ. α΄ κλ.) = ο ποιητής.

curae: ονομαστική πληθ. του ουσ. cura, curae (θηλ. α΄ κλ.) = η έγνοια.

et: συμπλεκτικός (παρατακτικός) σύνδεσμος = και.

miseriae: ονομαστική πληθ. του ουσ. miseria, miseriae (θηλ. α΄ κλ.) = η δυστυχία.

excruciant: γ΄ πληθ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. excrucio, excruciavi, excruciatum, excruciare (1) = βασανίζω.

epistulis: αφαιρετική πληθ. του ουσ. epistula, epistulae (θηλ. α΄ κλ.) = η επιστολή.

contra: πρόθεση (+ αιτιατική) = ενάντια σε.

iniuriam: αιτιατική ενικ. του ουσ. iniuria, iniuriae (θηλ. α΄ κλ.) = η αδικία.

repugnat: γ΄ ενικ. οριστικής ενεστώτα ενεργ. φων. του ρήμ. repugno, repugnavi, repugnatum, repugnare (1) = μάχομαι.

Musa: ονομαστική ενικ. του ουσ. Musa, Musae (θηλ. α΄ κλ.) = η Μούσα.

est: γ΄ ενικ. οριστικής ενεστώτα του ρήμ. sum, fui, –, esse = είμαι.

unica: ονομαστική ενικ., θηλ. γένους, του επιθ. της β΄ κλ. unicus, –a, –um = μοναδικός.

Ουσιαστικά 

A΄ κλίση

Αρσενικά

incola,-ae

poeta,-ae

Θηλυκά

amica,-ae

cura,-ae

epistula,-ae

fortuna, –ae

iniuria, –ae

miseria, –ae

Musa, –ae

querela, –ae

Roma,-ae (δεν έχει πληθυντικό)

terra,-ae

Β΄ κλίση

Αρσενικά

Ovidius, -ii,- (i)

Αρχικοί Χρόνοι Ρημάτων