Μάθημα : ΛΑΤΙΝΙΚΑ Β ΑΝΘΡ 2
Κωδικός : 1051020331
ΕΝΟΤΗΤΑ 6
In eā civitāte, quam leges continent, boni viri libenter leges servant. Lex enim est fundamentum libertātis, fons aequitātis. Mens et animus et consilium et sententia civitātis posita est inlegibus. Ut corpora nostra sine mente, sic civitas sine lege non stat. Legum ministri sunt magistrātus, legum interpretes iudices, legum denique omnes servi sumus: sic enim liberi esse possumus.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Σε αυτήν την πολιτεία, την οποία συγκρατούν οι νόμοι, οι καλοί άνδρες (πολίτες) πρόθυμα τηρούν τους νόμους. Γιατί ο νόμος είναι το θεμέλιο της ελευθερίας, η πηγή της δικαιοσύνης. Ο νους και η ψυχή και η σκέψη και η κρίση της πολιτείας βρίσκονται στους νόμους. Όπως τα σώματά μας χωρίς τον νου/πνεύμα (δεν στέκονται/υπάρχουν), έτσι και η πολιτεία χωρίς τον νόμο δεν στέκεται/υπάρχει. Οι άρχοντες είναι θεράποντες των νόμων, οι δικαστές (είναι) ερμηνευτές των νόμων και τελικά όλοι (εμείς) είμαστε υπηρέτες των νόμων: γιατί έτσι μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:
- civitate, libertatis: τα παραπάνω ουσιαστικά σχηματίζουν τη γενική πληθυντικού και σε -um και σε -ium. (civitatum και civitatium, libertatum και libertatium).
- aequitatis: το ουσιαστικό, ως αφηρημένη έννοια, δεν σχηματίζει κατά κανόνα πληθυντικό αριθμό.
- Ut… sic: παραβολικός σύνδεσμος, εισάγει δευτερεύουσα παραβολική πρόταση που ενδέχεται, όπως στα αρχαία ελληνικά, να είναι ελλειπτική ως προς το ρήμα. Παραβάλλεται με τον σύνδεσμο ὡς της αρχαίας ελληνικής.
Γλωσσικά – Γραμματικά σχόλια
civitate, libertatis: τα παραπάνω ουσιαστικά σχηματίζουν τη γενική πληθυντικού και σε -um και σε -ium. (civitatum και civitatium, libertatum και libertatium).
boni: ονομαστική πληθ., αρσ. γένους, του επιθ. της β’ κλ. bonus, –a, –um = καλός. [ΣΥΓΚΡ.: melior, –ior, –ius. ΥΠΕΡΘ.: optimus, –a, –um.]
fons: ονομαστική ενικ. του ουσ. fons, fontis (αρσ. γ’ κλ.) = η πηγή. [Γενική πληθ.: fontium.]
aequitatis: γενική ενικ. του ουσ. aequitas, aequitatis (θηλ. γ’ κλ.) = η ισότητα, η δικαιοσύνη. [Ως αφηρημένη έννοια δεν είναι εύχρηστη στον πληθ. αριθμό.]
mens: ονομαστική ενικ. του ουσ. mens, mentis (θηλ. γ’ κλ.) = ο νους. [Γενική πληθ.: mentium.]
consilium: ονομαστική ενικ. του ουσ. consilium, consilii / consili (ουδ. β’ κλ.) = η σκέψη.
nostra: ονομαστική πληθ., ουδ. γένους, της κτητικής αντων. του α’ προσ. για πολλούς κτήτορες noster, nostra, nostrum = ο δικός μας, η δική μας, το δικό μας.
magistratus: ονομαστική πληθ. του ουσ. magistratus, magistratus (αρσ. δ’ κλ.) = ο άρχοντας, οι αρχές.
liberi: ονομαστική πληθ., αρσ. γένους, του επιθ. της β’ κλ. liber, libera, liberum = ελεύθερος. [ΣΥΓΚΡ.: liberior, –ior, –ius. ΥΠΕΡΘ.: liberrimus, –a, –um.]
Ut… sic: παραβολικός σύνδεσμος, εισάγει δευτερεύουσα παραβολική πρόταση που ενδέχεται, όπως στα αρχαία ελληνικά, να είναι ελλειπτική ως προς το ρήμα. Παραβάλλεται με τον σύνδεσμο ὡς της αρχαίας ελληνικής.
Γραμματική
Ουσιαστικά
A΄ κλίση
Θηλυκά
sententia, -ae
Β΄ κλίση
Αρσενικά
animus, -i
minister, ministri
servus, -i
vir, viri
Ουδέτερα
consilium, -ii, (-i)
fundamentum, -i
Γ΄κλίση
Αρσενικά
fons, fontis
interpres, interpretis
iudex, iudicis
Θηλυκά
aequitas, aequitatis
civitas, civitatis
lex, legis
libertas, libertatis
mens, mentis
Δ΄κλίση
Αρσενικό
magistratus, -us
Παραθετικά Επιθέτων
Β΄Κλίση
Θετικός
bonus, -a, -um
liber, libera, liberum
Συγκριτικός
melior, melior, melius
liberior, -ior, -ius
Υπερθετικός
optimus, -a, -um
liberrimus, -a, -um
Γ΄Κλίση
omnis, -is, -e -- ---
Αντωνυμίες
is, ea, id δεικτική επαναληπτική
qui, quae, quod αναφορική
noster, nostra, nostrum κτητική
Αρχικοί Χρόνοι Ρημάτων
ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟΣ ΣΟΥΠΙΝΟ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
Α’ ΣΥΖΥΓΙΑ
servo servavi servatum servare
sto steti statum stare
Β’ ΣΥΖΥΓΙΑ
contineo continui contentum continere
Γ’ ΣΥΖΥΓΙΑ
pono posui positum ponere
possum potui posse Ανώμαλο
sum fui esse Βοηθητικό
Επιρρήματα
libenter, denique
Σύνδεσμοι
enim (αιτιολογικός-παρατακτικός)
et (συμπλεκτικός)
ut (παραβολικός)
Προθέσεις
in (+ αφαιρ.)
sine (+ αφαιρ.)