Μάθημα : ΤΟΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ - Η Τουρκοκρατία και η Επανάσταση του 1821 στη Λακωνία

30 Μαΐου 1460

Ο Μυστράς παραδίδεται αμαχητί στον Μωάμεθ Β΄ τον Πορθητή

H άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς Τούρκους, το 1453, ήταν η κατάληξη της παρακμής του Βυζαντινού κόσμου. Ήδη από τον 13^ο αιώνα η άλλοτε ένδοξη Βυζαντινή Αυτοκρατορία αντιμετώπιζε πολλά πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. (Κεφάλαιο 1 σελ. 29).

Ανάλογη είναι η κατάσταση που επικρατεί και στο Δεσποτάτο του Μορέως (Πελοπόννησος), που έχει χάσει πλέον την αίγλη του. Τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει επιτείνονται από την εμφύλια διαμάχη ανάμεσα στους δύο δεσπότες, τον Δημήτριο και τον Θωμά Παλαιολόγο (αδέρφια του τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου). Ο Δημήτριος δεν ήθελε την ένωση με τη Δύση και επεδίωξε τη συνεργασία με τους Οθωμανούς. Ο Θωμάς από την άλλη πλευρά, είχε εναποθέσει τις ελπίδες του στη βοήθεια από τον πάπα και τους Βενετούς. (θυμήσου από την περσινή ιστορία: Ενωτικοί και Ανθενωτικοί, ένα ζήτημα που δίχασε το Βυζάντιο μετά το 1204).

Οι Οθωμανοί είχαν ήδη από το 1458 καταλάβει τη βόρεια Πελοπόννησο. Τον Μάιο του 1460 ο Μεχμέτ Β΄, ο πορθητής της Κωνσταντινούπολης, έφθασε με ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις στην Λακωνία και πολιόρκησε την πρωτεύουσα του Δεσποτάτου, τον Μυστρά. Ο τελευταίος Δεσπότης του Μυστρά Δημήτριος Παλαιολόγος παρέδωσε χωρίς μάχη το κάστρο στους Τούρκους στις 30 Μαΐου 1460. Για να τον ανταμείψουν οι Τούρκοι κατακτητές του έδωσαν την εξουσία της Λήμνου, Ίμβρου, Θάσου και Σαμοθράκης. 

Ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής

Με την παράδοση του Μυστρά οι Οθωμανοί κατέκτησαν ολόκληρη σχεδόν την ελληνική Χερσόνησο (ξηρά), εκτός από τα κάστρα της Μάνης και της Μονεμβασιάς στη Λακωνία, της Μεθώνης, της Κορώνης και της Πύλου (Ναυαρίνο) στη Μεσσηνία, τα νησιά του Ιονίου και του Αγαίου, την Εύβοια και την Κρήτη που παρέμειναν κτήσεις των λατίνων, κυρίως των Βενετών. (Δες τον χάρτη στη σελίδα 31 του βιβλίου σου).

Πρινοκοκκάς

Ο άρχοντας της Λακωνίας που αντιστάθηκε στον Μωαμεθ Β΄ τον Πορθητή

Μετά από την εγκατάσταση φρουράς στον Μυστρά, ο Μωάμεθ με τον Δημήτριο Παλαιολόγο σύμμαχο στράφηκαν στα οχυρά της βορειοδυτικής Λακεδαίμονας, στον Ταΰγετο.  Οι Οθωμανοί κατέλαβαν και κατέστρεψαν το οχυρό της Βορδόνιας αλλά συνάντησαν σθεναρή αντίσταση στο Καστρί.  

Το οχυρό του Καστριού υπερασπίζονταν λίγοι πολεμιστές με αρχηγό τον Πρινοκοκκά, ο οποίος απέρριψε τις προτάσεις του Μωάμεθ και του Δημητρίου να παραδοθεί. Η μάχη ήταν σκληρή αλλά άνιση. Οι Οθωμανοί κατόρθωσαν μετά από πολιορκία να εισβάλλουν στον οχυρωμένο οικισμό, αιχμαλωτίζοντας τον άμαχο πληθυσμό και περιορίζοντας τη φρουρά στο εσωτερικό της ακρόπολης. Ο Πρινοκοκκάς και τριακόσιοι πολεμιστές αναγκάστηκαν τελικά να παραδοθούν από την εξάντληση και την έλλειψη του νερού και των τροφίμων.

Ο Μωάμεθ αποκεφάλισε τους μαχητές του Καστρίου ενώ για τον ηρωικό αρχηγό τους Πρινοκοκκά επιφύλαξε τον τρομερώτερο θάνατο: «τον έγδαρε ζωντανό».  Ύστερα διέταξε την καταστροφή του οχυρού και της μικρής πόλης του Καστριού, κι όσους από τους κατοίκους επέζησαν,  τις γυναίκες και τα παιδιά, τους πούλησαν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής.

Μνημείο αφιερωμένο στον Πριονικοκκά και τους κατοίκους του Καστρίου Λακεδαίμονος, που αντιστάθηκαν στον Μωάμεθ Β΄ το 1460 μ.Χ.

Περισσότερες πληροφορίες για τον Πρινοκοκκά μπορείτε να βρείτε στα παρακάτω δημοσιεύματα στο διαδίκτυο:

• Η ηρωική αντίσταση του άρχοντος Πρινοκοκκά και των τριακοσίων μαχητών του στο Καστρί Λακεδαίμονος το 1460 

• Η μάχη του Καστρίου