Προσπαθήστε να εντοπισετε τις πληροφορίες που μεταφέρει ο Τεύκρος στην Ελένη και να τις αποδώσετε σχηματικά με τη μορφή εννοιολογικού χάρτη.
Μάθημα : Αρχαία Ελληνικά Από Μετάφραση(Ευριπίδη Ελένη) Γ΄
Κωδικός : G1421113
-
Εμφάνιση όλων των ενοτήτων
-
Εισαγωγή
-
ΠPOΛOΓOΣ στ. 1-82 «Kαὶ δοκεῖ μ' ἔχειν, κενὴν δόκησιν, οὐκ ἔχων». 1η ΣKHNH (στ. 1-82)
-
ΠPOΛOΓOΣ 1η ΣKHNH (στ. 1-82)
-
ΠPOΛOΓOΣ στ. 83-191 «Kαὶ δοκεῖ μ' ἔχειν, κενὴν δόκησιν, οὐκ ἔχων» 2η ΣKHNH (στ. 83-191)
-
Β΄ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στ. 841-941 «Oὐδείς ποτ' ηὐτύχησεν ἔκδικος γεγὼς, ἐν τῷ δικαίῳ δ' ἐλπίδες σωτηρίας»
-
Β΄ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στ. 841-941 3η σκηνή
-
ΠΑΡΟΔΟΣ στ. 192-288 «Aἰὼν δυσαίων τις ἔλαχεν ἔλαχεν»
18/5/20 -
Β΄ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στ. 942-1139 «Oὐδείς ποτ' ηὐτύχησεν ἔκδικος γεγὼς, ἐν τῷ δικαίῳ δ' ἐλπίδες σωτηρίας» Από την αναγνώριση στο σχέδιο απόδρασης 4η ΣKHNH (στ. 942-1139)
-
Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ, 5η ΣΚΗΝΗ
-
Εισαγωγή
ΠPOΛOΓOΣ στ. 83-191 «Kαὶ δοκεῖ μ' ἔχειν, κενὴν δόκησιν, οὐκ ἔχων» 2η ΣKHNH (στ. 83-191)
Βρισκόμαστε στη δεύτερη σκηνή του προλόγου. Θα συναντήσουμε ξανά τον Τεύκρο και θα θυμηθούμε τις πληροφορίες που αποκαλύπτει στην Ελένη.
Σ΄αυτήν την ενότητα θα επιλέξετε ΜΙΑ απο τις τρεις εργασίες που σας προτείνονται.
Ακούστε τη σκηνή και φανταστείτε τους ήρωες!
Προσπαθήστε να μετασχηματίσετε τη δεύτερη σκηνή σε κόμικ.
Ο Σεφέρης, στο ποίημά του Ελένη, αποδίδει ποιητικά την υπόθεση της τραγωδίας μας ακολουθώντας την εκδοχή του Ευριπίδη. Προσπαθήστε κι εσείς με ενα σύντομο ποίημα να αποδώσετε τη δεύτερη σκηνή του προλόγου.
«Κι O,τι Eχεις Δει Για Αληθεια Το Λογιαζεις;»
Ήμουν κι εγώ στον πόλεμο τοξότης·
το ριζικό μου ενός ανθρώπου που ξαστόχησε.
Αηδόνι ποιητάρη,
σαν και μια τέτοια νύχτα στ' ακροθαλάσσι του Πρωτέα
σ' άκουσαν οι σκλάβες Σπαρτιάτισσες κι έσυραν το θρήνο,
κι ανάμεσό τους –ποιος θα το 'λεγε– η Ελένη!
Αυτή που κυνηγούσαμε χρόνια στο Σκάμαντρο.
Ήταν εκεί, στα χείλια της ερήμου· την άγγιξα, μου μίλησε:
«Δεν είν' αλήθεια, δεν είν' αλήθεια» φώναζε.
«Δεν μπήκα στο γαλαζόπλωρο καράβι.
Ποτέ δεν πάτησα την αντρειωμένη Τροία».
[…]
ήταν εκεί, στην όχθη ενός Δέλτα.
Και στην Τροία;
Τίποτε στην Τροία – ένα είδωλο.
Έτσι το θέλαν οι θεοί.
Κι ο Πάρης, μ' έναν ίσκιο πλάγιαζε σα να ήταν πλάσμα ατόφιο·
κι εμείς σφαζόμασταν για την Ελένη δέκα χρόνια
Γ. Σεφέρης, «Ελένη» (απόσπασμα)
(Aπό το Γ. Σεφέρης, Ποιήματα, Ίκαρος)