Μάθημα : Όμιλος Ρητορικής Ελένη Λασηθιωτάκη - Ειρήνη Σπυριδάκη

Καλημερα και χρονια πολλα!
Τα επιχειρηματα που βρηκα ειναι τα εξης:
Για το πρωτο θεμα:
Ομαδα λογου:
- Με τη χρηση αγγλικων λεξεων και φρασεων, οι νεοι σταματουν να καλλιεργουν το ελληνικο λεξιλογιο με αποτελεμα να δυσκολευονται να εκφρασουν συνθετες σκεψεις στα ελληνικα και να μειωνεται το πληθος των ελληνικων λεξεων που χρησιμοποιουνται καθημερινα (φτωχοποιηση λεξιλογιου).
- Εχοντας η ελληνικη γλωσσα αποτελεσει βαση της επιστημης, της φιλοσοφιας και της δημοκρατιας, οι νεοι που δεν την χρησημοποιουν ενεργα αποκοπτονται απο τον πολιτισμο και την παραδοση τους.
-Με την εκτεταμενη χρηση αγγλικων λεξεων και φρασεων, ατομα που δεν γνωριζουν αγγλικα (π.χ. ηλικιωμενοι) αποκοπτονται απο την μαζικη επικοινωνια ή πρεπει να εξαρτωνται απο αλλα ατομα που τους βοηθουν να κατανοησουν αγγλικους ορους, ωστε να ειναι στην επικαιροτητα και να μην αιθανονται αποξενωμενοι.
Ομαδα αντιλογου:
-Η ελληνικη γλωσσα παντοτε δανειζοταν λεξεις απο αλλες γλωσσες (π.χ. τουρκικα, λατινικα) ομως δεν εξαφανιστηκε, αντιθετως καταφερε να επιβιωσει για χιλιαδες χρονια. Επομενως, ο δανεισμος ξενων λεξεων δεν ειναι απειλη αλλα τροπος επιβιωσης και εξελιξης μιας γλωσσας.
- Με τη χρηση αγγλικων λεξεων και φρασεων,σε ορισμενες περιπτωσει, οι νεοι εκφραζουν ενα μηνυμα ταχυτερα, σαφεστερα και ακριβεστερα. Επομενως, η γλωσσα εκλπηρωνει τον στοχο της.
- Η υπερβολικη ανησυχια για την εξαφανιση της ελληνικης γλωσσας δημιουργει μια συντηριτικη αποψη, η οποια μπορει να εμπωδησει τη γλωσσα να εξελιχτει.

Για το δευτερο θεμα:
Ομαδα λογου:
- Η προσβαση στα Μεσα Κοινωνικης Δικτυωσης απο νεους κατω των 15 ετων μπορει να αποδειχθει μοιραια. Ενα συχνο φαινομενο ειναι τα challenges, που συχνα δοκιμαζονται απο τα παιδια, επειδη λογω ηλικιας δεν εχουν την ωριματητα να κρινουν αν ειναι επικινδυνα, και τελικα μπορει να τραυματιτουν ή ακομη και να πεθανουν.
- Τα Μεσα Κοινωνικης Δικτυωσης μπορει να αποδειχθουν μεσο εκφοβισμου των παιδιων. Σε τετοια μεσα δεν ειναι σιγουρη η ταυτοτητα του ατομου με το οποιο ενα νεος συνομιλει και καθως ενας νεος δεν εχει πειρα μπορει να εξαπατηθει.
- Στα Μεσα Κοινωνικης Δικτυωσης προβαλονται παρα πολλα μη ρεαλιστικα προτυπα ομορφιας (με τη χρηση φιλτρων) τα οποια μπορει να εχουν σοβαρες επιπτωσεις στην ψυχικη υγεια του παιδιου, δημιουργωντας σε αυτα χαμηλη αυτοεκτιμηση, αγχος και καταθλιψη.
Ομαδα αντιλογου:
- Τα Μεσα Κοινωνικης Δικτυωσης αποτελουν παραθυρο στον κοσμο. Μπορουν να γνωρισουν αλλους πολιτισμους και διαφορετικες αποψεις. Επικοινωνουν με ανθρωπους με διαφορετικες συνηθειες, αρχες και αξιες, και ετσι οι νεοι διευρυνουν του οριζοντες τους.
- Μεσο των Μεσων Κοινωνικης Δικτυωσης στηριζονται τα παιδια που δυσκολευονται κοινωνικα.Παιδια που ζουν σε απομονωμενες περιοχες, εχουν κινητικα προβληματα ή κοινωνικο αγχος, εκει βρισκουν ενα χωρο εκφρασης, αποδοχης και ευκολης επικοινωνιας.
- Στα Μεσα Κοινωνικης Δικτυωσης εκπαιδευτικο υλικο, πολιτιστικο και επιστημονκο περιεχομενο με τη χρηση των οποιων ενισχυεται η δημιουργικη μαθηση.

Για το τριτο θεμα:
Ομαδα λογου:
- Ο ανθρωπος εχει στραφει σε ανανεωσιμες πηγες ενεργειας. Η αυξανομενη χρηση της ηλιακης, της αιολικης και της υδροηλεκτικης ενεργειας αποδεικνυει οτι ο ανθρωπος αναζητα βιωσιμες λυσεις γαι καλυψει τις αναγκες του.
-Πλεον οι περισσοτεροι ανθρωποι εχουν αποκτησει συνηθειες φιλικες προς το περιβαλλον, οπως η ανακυκλωση, η μειωμενη χρηση πλαστικου κ.α.
-Πολλοι ανθρωποι συμμετεχουν σε περιβαλλοντικα κινηματα, τα οποια κανουν διαδηλωσεις, εθελοντικες δρασης (πχ εθελοντικος καθαρισμος μιας παραλιας)
Ομαδα αντιλογου:
- Ο καταναλωτικος τροπος ζωης συνεχιζει να υπαρχει. Ο συγχρονος ανθρωπος ειναι υπερκαταναλωτικος, παραγει τεραστιες ποσοτητες απορριματων και χρησημοποιει αντικειμενα μια χρησης.
-Η κοινωνια ενοχοποιει εναν πολιτη, αγνοει οτι η ρυπανση ειναι συλλογικο αποτελεσμα και αφηνει ανεγγιχτες τις μεγαλες πηγες ρυπανσης. Ετσι, ο καθενας ριχνει της ευθυνη της καταστασης σε αλλον και δεν προτεινονται ουσιαστικες λυσεις.
-Οι ανθρωποι καθυστερουν τις κρισιμες αποφασεις και ετσι τα προβληματα εντεινονται. Αυτη η καθηστερηση αποτελει αποδειξη οτι δεν εχει γινει κατανοητη η κρισιμοτητα της καταστασης